Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter
Instagram

Για τα Εξάρχεια ακούγονται πολλά από τα κανάλια που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, και για να μη μπούμε σε λεπτομέρειες, υπογράφω ότι είναι όλα ψέματα. Εν συντομία μέσα στα Εξάρχεια υπάρχουν μόνιμα σταματημένες 2 κλούβες με πάνοπλους αστυνομικούς, που φοβάσαι να περπατήσεις δίπλα τους. Έπειτα υπάρχουν μια χαρά τράπεζες κι atm, καθώς και τα οχήματα του δήμου που μαζεύουν τα σκουπίδια περνάνε καθημερινά από την περιοχή, μερικά μόνο από όσα ψευδώς δηλώνονται στα δελτία των 8 (πλέον 7).

Αυτό από το οποίο “κινδυνεύει” ένας πολίτης στα Εξάρχεια δεν είναι οι αναρχικοί και οι μολότοφ, αλλά η διάδοση των αναρχικών ιδεών, αφού σύμφωνα με πολλούς μάλιστα ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, στην περιοχή κυριαρχούν χώροι πολιτισμού και αλληλεγγύης.

Οι χώροι αλληλεγγύης περιλαμβάνουν και καταλήψεις στέγης. Ναι, αυτές που η κυβέρνηση της “αριστεράς” εκκενώνει μαζικά, προτείνοντας τη μεταφορά των ανθρώπων στα κρατικά της στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Κατάληψη στέγης: κτίριο που έχει μείνει άδειο και ανεκμετάλλευτο, και μετατρέπεται, ανακαινίζεται και φροντίζεται ενώ γεμίζει με παιδικές φωνές.

Κάπου κάποια στιγμή πριν χρόνια είχε πάρει το αυτί μου τον Άδωνι Γεωργιάδη να υπερασπίζεται την εφαρμογή του ΕΝΦΙΑ που τότε ξεκινούσε, ότι αποτελεί ένα μέτρο εξαναγκασμού των ιδιοκτητών να αντιμετωπίσουν τα άδεια σπίτια τους. Ότι δηλαδή υπάρχουν πολλοί πλούσιοι ή και όχι που τους περισσεύουν άδεια σπίτια που δεν χρησιμοποιεί κανείς, και με την επιβολή του φόρου οι ιδιοκτήτες θα αναγκαστούν να τα χρησιμοποιήσουν, πωλώντας τα ή ενοικιάζοντάς τα.

Ορμώμενη από αυτό λοιπόν να δηλώσω ότι προσωπικά δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο τρόπο για να γεμίσει ένα εγκαταλελειμένο κτίριο, από το να στεγάσει τα όνειρα και τις φωνές μικρών παιδιών.

Τα κτίρια αυτά που καταλήφθηκαν σε μια ένδειξη αλληλεγγύης, διαμορφώθηκαν και ανακαινίστηκαν σε όλες τις περιπτώσεις που ξέρω, ενώ όλες οι αναγκαίες διαδικασίες συντήρησης γίνονται από αλληλέγγυους, με σκοπό μόνο να αναδεικνύεται το κτίριο.

Ένα από αυτά είναι εδώ και ένα χρόνο το αγαπημένο μου, όχι γιατί είναι καλύτερο από τα άλλα, απλά γιατί εκεί τυχαίνει να κάνω κάθε εβδομάδα μαθήματα ελληνικών στα παιδιά.

Animated GIF - Find & Share on GIPHY

Το πρώτο πράγμα που με εντυπωσίασε στα παιδιά που έρχονται και φεύγουν κατά περιόδους -γιατί η χώρα μας αποτελεί ενδιάμεσο σταθμό, και καμία οικογένεια δεν έχει σκοπό να μείνει στην Ελλάδα- είναι ότι είναι κανονικά αληθινά παιδιά. Και λέγοντας κανονικά παιδιά εννοώ ότι βαριούνται το σχολείο, και πάντα προτιμούν το παιχνίδι, όπως ακριβώς τα δικά μας. Όσο εγώ, κι οι συμμαθητές μου στο δημοτικό, που το μόνο που μας ένοιαζε είναι να βγούμε να παίξουμε στην αυλή. Αυτό είναι κάτι αστείο που με έβγαλε από τη δύσκολη θέση να λυπάμαι τα παιδιά που θα κρέμονται από τα χείλη μου και θα με κοιτάνε όλο ελπίδα να τους μάθω γράμματα κάτω από το πενιχρό φως της μόνης λάμπας που έχουμε στην αίθουσα που μοιάζει με κρυφό σχολειό.

Τα παιδιά είναι σφουγγάρια, είναι πανέξυπνα και ανταπεξέρχονται σε ό,τι τους ζητηθεί. Μεσα σε 2-3 μήνες μαθαίνουν κανονικά το ελληνικό αλφάβητο, παράλληλα με τα αγγλικά που κάνουν, και με την πρόσθετη δυσκολία ότι οι γλώσσες τους συνήθως έχουν τελείως άλλα σύμβολα από τα λατινικά γράμματα.

Οι γονείς τους αποτελούν οργανικά μέλη της κατάληψης, καθώς αυτοοργανώνονται μαζί με τους αλληλέγγυους.

Κάνουν και οι ίδιοι την αλληλεγγύη τρόπο ζωής, αφού μαγειρεύουν ο ένας για τον άλλο, βοηθάνε σε δύσκολες καταστάσεις, ενώ κάνουν κάθε μέρα και μια διαφορετική βάρδια: μαγειρική, καθάρισμα, κατασκευές, και… ασφάλεια.

Η ασφάλεια είναι το πιο δύσκολο και λυπηρό πόστο. Τη μέρα οι γυναίκες με βάρδιες, και τη νύχτα οι άντρες κάθονται δίπλα στην πόρτα και έχουν τα αυτιά τους τεντωμένα για τυχόν συμβάν που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή τους και τις ζωές των παιδιών τους.

Όσο εμείς τα βράδια κοιμόμαστε ήσυχοι, κάποιοι άνθρωποι κοιμούνται με το ένα μάτι ανοιχτό, αφού το σπίτι τους δεν είναι ο πύργος ασφάλειάς τους, αλλά το πιο πιθανό σημείο επίθεσης από δεξιούς, ανεγκέφαλους, πατριώτες, ή απλά «αγανακτισμένους πολίτες».

Η επίθεση που έκαψε την κατοικημένη κατάληψη Νοταρά πέρσι έχει αφήσει ακόμα τα σημάδια της στο κτίριο και στις καρδιές μας.


ΥΓ. Και για όποιον θέλει να τελειώνει με την ανομία βλ.Κυριάκο, θα του πρότεινα να αφήσει τα Εξάρχεια στην άκρη και να πιάσει την Εκάλη, τη Βούλα και τη Βουλιαγμένη ενδεικτικές περιοχές στις οποίες μένουν οι μεγάλοι φοροφυγάδες των Panama Papers.