Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter
Instagram

Γράφουν ο Boots και η Ψυ

Η ώρα έχει πάει 1, βολτάροντας διψασμένοι στο κέντρο της εξωτικής Λάρισας, για να έρθει η στιγμή που θα περάσουμε από το στενό της Δευκαλίωνος και θα μας θυμίσει ότι ο ναός του αλομπάρ με τις μουσικάρες και τις ποτάρες του έχει πάντα ορθάνοιχτες τις πόρτες του για να βρουν καταφύγιο τα συγχυσμένα μας κεφάλια. Μπαίνουμε μέσα και το οικογενειακό κλίμα μας απελευθερώνει κατευθείαν. Το ότι πρόκειται για τρύπα από άποψη χωρητικότητας συμβάλλει ακόμα περισσότερο στην αίσθηση της οικειότητας. Το ατμοσφαιρικό του περιβάλλον σε παρασέρνει σε κάτι το μυστηριακό. Να σημειωθεί όμως οτι σε ώρες και μέρες αιχμής αν είσαι αγοραφοβικός καλό θα ήταν να κουμπώσεις το ζαναξακι σου μαζί με το ποτό σου γιατί το στριμωξίδι είναι ζόρικο. Τις καθημερινές το μέρος είναι ιδανικό για αντικοινωνικούς. Συζητήσεις εκ των έσω με περισσή ανάγκη για φιλτράρισμα υπό τον βαθυκόκκινο φωτισμό που σε συνδυασμό με τις νταρκιλες σε βυθίζει στην άβυσσο της έκστασης. Misfits, Dead Moon, She past away και άλλα πανκ και ποστ-πανκ διαμάντια δημιουργούν το κατάλληλο σκηνικό για προβληματισμό και για απόδραση ταυτόχρονα. Μην ξεχάσουμε προφανώς την άτυπη παράδοση να παίζεται η διείσδυση των Phonotribe, απογειώνοντας κάθε φορά τους θαμώνες. Το αγαπημένο αλομπάρ δεν περιορίζεται φυσικά μόνο σε αυτά τα είδη μιας και στις πιο μεινστριμ βραδιές θα παίξουν και κομμάτια από κλασσικό ροκ μέχρι ρέγκε και χιπχοπ.

Τα κουβεντάκια με τα παιδιά στο μπαρ είναι συχνά όπως και οι παραγγελίες από τον dj, που δεν θα τις παίξει ποτέ αλλά εμείς τον αγαπάμε. Τα ποτά είναι σε καλές τιμές, με αποτέλεσμα ο πειρασμός για “άλλο ένα” να είναι πάντα αναπόφευκτος.΄Τα ένα γίνονται πολλά καθώς η νύχτα είναι μεγάλη και πολλά υποσχόμενη και έρχεται εκείνη η μαγική στιγμή που από τη μία αισθάνεσαι μια πληρότητα να κατακλύζει το κορμί σου, ενώ από την άλλη το πνεύμα σου ακροβατεί μεταξύ λογικής και παράνοιας. (ναι οι μουσικάρες αυτές με τα γουίσκια κανουν θαύματα). Αυτό ήταν. Σηματοδοτείται το ξεκίνημα της λούπας όπου το αποσταμένο σου πνεύμα παραδίνεται σε ιλίγγου στροβίλισμα. Περνούν οι ώρες τα λεπτά τα δευτερόλεπτα και εσύ παρασύρεσαι στην δίνη χωρίς να σκέφτεσαι. Απλά βιώνεις. Αν επιζητάς για λίγες ώρες να ξεφύγεις και θες να συγκαταλέγεις τον εαυτό σου στους ξενύχτηδες τους σκληρούς και της παλιάς κοπής το αλομπάρ θα γίνει το δεύτερό σου σπίτι χθες. Α να πούμε σε αυτό το σημείο ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ξεχαρμανιάσματος και πολύ πιθανό να ζητάς από την σερβιτόρα δύο λεπτά να τελειώσεις το γουίσκι σου πριν σε σκουπίσουν κι εσένα με το πάτωμα.

ΥΓ 1: Το μπλακ γαμιέται! ALOBAR HOOLS

ΥΓ2: H ιδέα σύνταξης του παρόντος άρθρου γεννήθηκε κατά τη διάρκεια ξεχαρμάνας οπότε εκτός από τα προαναφερθέντα είναι και πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας.

ΥΓ3: Είχαμε πει και για άλλα υστερόγραφα αλλά δεν τα θυμόμαστε.

ΥΓ4: Μήπως σας πρήξαμε με τα υστερόγραφα;