Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter
Instagram

Γράφει ο Boots

Στις 15 Μαρτίου 2019 o νεοναζί Αυστραλός Brenton Tarrant δολοφονεί 50 μουσουλμάνους, τραυματίζοντας άλλους 50 σε μουσουλμανικά τεμένη στην Νέα Ζηλανδία μεταδίδοντας απευθείας το βίντεο με livestreaming στο Facebook. Πρώτη αντίδραση των καθεστωτικών μίντια ήταν να περιγράψουν τον δράστη σαν έναν ψυχάκια σίριαλ κίλερ, αποδίδοντας τα κίνητρά του σε ψυχολογικούς παράγοντες και υποεκτιμώντας το πολιτικό του προφίλ. Παράλληλα, στα πλαίσια της περιγραφής του, χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα και ο όρος του “μοναχικού λύκου”, όρος ο οποίος έπαιξε πολύ από τα διεθνή συμπλέγματα ασφαλείας για να περιγράψει τα τρομοκρατικά χτυπήματα τζιχαντιστικής εμπνεύσεως που ακολούθησαν τα γεγονότα της 11/9.

Για πάμε όμως να δούμε συνοπτικά την προέλευση του “μοναχικού λύκου”. Το 1983, εποχή κατά την οποία οι ακροδεξιές οργανώσεις σε Ευρώπη και Αμερική παράκμαζαν, ένας φασίστας με θητεία σε Κου Κλουξ Κλαν και Άρια Έθνη (ναζιστική οργάνωση όπως φαίνεται και από το όνομα) , ονόματι Louis Beam γράφει ένα μανιφέστο, που καλούσε στην λεγόμενη “ακέφαλη αντίσταση”, η οποία θα απαρτιζόταν από πολύ μικρούς ή ακόμα και ατομικούς πυρήνες για την ανατροπή της κυβέρνησης. Σημαντική φιγούρα που λάνσαρε αρκετά τον όρο ήταν και ο Tom Metzger, ιδρυτής της White Aryan Resistance (WAR), οργάνωσης που στήριξε μπόλικα νεοναζιστικά μορφώματα skinhead στις ΗΠΑ. Ο Metzger στο μανιφέστο μαλακίας του έγραφε: “Προετοιμάζομαι για τον επερχόμενο πόλεμο. Είμαι έτοιμος για την στιγμή που θα ξεπεραστεί η γραμμή… Είμαι ο υπόγειος Στασιαστής, μαχητής και ανεξάρτητος. Είμαι στις γειτονιές σας, στα σχολεία, στα αστυνομικά τμήματα, στα μπαρ, στα καφέ κτλ. Είμαι, ο Μοναχικός Λύκος!” Πράγματι, τα παραπάνω δοκίμια είχαν αντίκτυπο σε οργανώσεις αλλά και σε μεμονωμένα άτομα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σημειωθούν πολυάριθμες βίαιες επιθέσεις μίσους με σαφή ρατσιστικά και αντισημιτικά χαρακτηριστικά την δεκαετία του ‘90. Ο όρος έγινε mainstream to 1998 μετά από άρθρο των New York Times με τίτλο “New Face of Terror Crimes: ‘Lone Wolf’ Weaned on Hate”.

Στίκερ της White Aryan Resistance

Ο όρος επαναφέρθηκε στον δημόσιο λόγο, όπως είπαμε μετά την 11/9, σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο. Στόχος ήταν κυρίως η δαιμονοποίηση των μουσουλμάνων εν γένει και η καλλιέργεια ενός κλίματος ισλαμοφοβίας σε όλο τον δυτικό κόσμο. Το φάντασμα του μοναχικού λύκου εξυπηρετούσε μια χαρά αυτόν τον σκοπό. Κριτήρια για να θεωρηθεί κάποιος lone wolf terrorist ήταν τα εξής:

-Ο δράστης δεν πρέπει να έχει καμία υποστήριξη και καθοδήγηση από κάποια οργάνωση, κάτι που σημαίνει ότι θα μπορούσε να “χτυπήσει” ανά πάσα στιγμή και να διαφύγει σχετικά εύκολα από τις αρχές. Άρα ο οποιοσδήποτε μουσουλμάνος θα μπορούσε να είναι ύποπτος για τρομοκρατική ενέργεια.

-Τα κίνητρα του δράστη δεν πρέπει να είναι προσωπικά αλλά να στοχεύουν στην επιρροή σε κάποιο ευρύ κοινό.

-Ο δράστης πρέπει να χρησιμοποιήσει ή να απειλήσει ότι θα χρησιμοποιήσει βία.

Για να δούμε όμως τα αποτελέσματα μίας έρευνας με τίτλο Lone Actor Terrorism που έγινε το 2016, σχετικά με τα lone wolf τρομοκρατικά χτυπήματα στο ευρωπαϊκό έδαφος (όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Νορβηγία και Ελβετία) από 1 Ιανουαρίου 2000 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2014. Αρχικά να πούμε ότι η έρευνα έγινε από αγγλικό ανεξάρτητο think tank με όνομα Royal United Services Institute, συγχρηματοδοτούμενο από πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η έρευνα λοιπόν μας λέει ότι από τα 72 επιτυχημένα τρομοκρατικά χτυπήματα που καταγράφηκαν από το 2000 μέχρι το 2014 τα 27 ήταν θρησκευτικά υποκινούμενα (οι ερευνητές εδώ κάπως κομψά αναφέρονται στους μουσουλμάνους) και τα 17 πραγματοποιήθηκαν από ακροδεξιά στοιχεία. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι η φονικότητα των επιθέσεων από ακροδεξιούς, στις οποίες σημειώθηκαν 94 νεκροί και 260 τραυματίες, ενώ στις θρησκευτικά υποκινούμενες επιθέσεις έχουμε 16 νεκρούς και 65 τραυματίες. Βλέπουμε δηλαδή ότι σε μιάμιση δεκαετία οι φασίστες ήταν πολύ περισσότερο φονικοί από τους “ισλαμιστές τρομοκράτες”! Στις τελευταίες επιθέσεις φυσικά περιλαμβάνεται και το μακελειό του Μπρέιβικ, αλλά ακόμα κι αν αφαιρεθεί αυτό τα θύματα και οι τραυματίες από φασίστες “μοναχικούς λύκους”είναι περισσότερα.

Σκοπός του κειμένου φυσικά δεν είναι μετρήσουμε πτώματα. Αυτό που θέλουμε να καταδείξουμε είναι η ανισομερής προβολή από τα μίντια τέτοιου τύπου ενεργειών. Ακόμα και η παραπάνω έρευνα σημειώνει χαρακτηριστικά πως σε ορισμένες περιπτώσεις ακροδεξιών “χτυπημάτων” (αναφέρει το παράδειγμα της Ουγγαρίας) δυσκολεύτηκε να βρει πληροφορίες λόγω ανεπαρκούς μιντιακής κάλυψης ξενοφοβικών κυρίως επιθέσεων με την δημόσια προσοχή (εμείς να προσθέσουμε τους μπάτσους και τα ΜΜΕ) να είναι πολύ περισσότερο στραμμένη στις θρησκευτικά εμπνεόμενες επιθέσεις. Επίσης αναφέρει ότι πολλά περιστατικά για τους παραπάνω λόγους σίγουρα τους ξέφυγαν και δεν καταγράφηκαν.

Όλα αυτά όπως καταλαβαίνουμε συμβάλλουν στο να θρέφεται όλο και περισσότερο ο ισλαμοφοβικός ρατσισμός στις δυτικές κοινωνίες (ο φασίστας που πυροβόλησε είναι τρελός ή τσακώθηκε για την μπάλα, μόνο αν είναι σκουρόχρωμος θεωρείται τρομοκράτης). Στην πράξη βέβαια διαπιστώνουμε ότι αυτή η κυρίαρχη μιντιακά κατασκευασμένη εικόνα του ισλαμιστή lone wolf terorrist δεν έχει και τόση βάση. O Tarrant ήρθε απλά να το επιβεβαιώσει.


Πηγές:

https://rusi.org/projects/lone-actor-terrorism

https://www.theguardian.com/news/2017/mar/30/myth-lone-wolf-terrorist