Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter
Instagram

Η ΕΑΜική Αντίσταση στην Αθήνα, την περίοδο της Κατοχής στην Αθήνα (1941 – 1944) μέσα από 14 αφηγήσεις, 14 ιστορίες. Ένας λαός ενάντια στους Ιταλούς και Γερμανούς κατακτητές και στους ντόπιους συνεργάτες τους. Ένα ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία του Ξενοφώντα Βαρδαρού  και του Γιάννη Ξύδα, για τη συλλογική μνήμη.

Με αφετηρία τις μαρτυρίες ανθρώπων που έλαβαν μέρος στην Αντίσταση, το ντοκιμαντέρ «Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών»επιχειρεί να ρίξει φως σε γνωστές και άγνωστες ιστορίες του αγώνα τους, όπως αυτές διαδραματίστηκαν μέσα στις συνοικίες της Αθήνας.

Από την περίοδο του λιμού του ’41-’42, τα συσσίτια των Λαϊκών Επιτροπών και της Εθνικής Αλληλεγγύης, τις μεγαλειώδεις πορείες ενάντια στην επιστράτευση και την κάθοδο των Βουλγάρων, τις μάχες του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στις συνοικίες, την ίδρυση του ΕΑΜ με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, τις παράνομες προκηρύξεις και τα συνθήματα της ΕΠΟΝ στους τοίχους μέχρι την απελευθέρωση της Αθήνας οι πρωταγωνιστές συνθέτουν ένα μωσαϊκό εμπειριών, αγώνων και προσδοκιών για το πώς επέλεξαν να συγκρουστούν με την ηττοπάθεια και τη συνεργασία με τον ναζισμό-φασισμό.

Οι προσωπικές ιστορίες «δένουν» με σπάνιο αρχειακό υλικό, πρωτότυπη μουσική των drog-A-tek και πλάνα του σήμερα μέσα από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου, το Σκοπευτήριο της Καισαριανής και τις συνοικίες της Αθήνας.

Με μεγάλη προσοχή και επιμονή στην έρευνα και παρόμοια προσοχή στα αισθητικά κριτήρια (φωτογραφία, μοντάζ, ήχος, μουσική, ρυθμός και στήσιμο) που απαιτεί μια ταινία, οι δημιουργοί συγκροτούν μια όσο το δυνατόν πλήρη και διαυγή εικόνα του αντάρτικου στην πόλη της Αθήνας. Δίχως να προσπαθούν να διδάξουν ουδετερότητα (ή «αντικειμενική» προσέγγιση της ιστορίας όπως αλλιώς ονομάζεται) και δίχως κάποια μορφή αποστασιοποίησης από το ιστορικό γίγνεσθαι είναι σαφές πως παίρνουν θέση. Μα πέραν της σημασίας του ως ένα αυθεντικό μάθημα ιστορίας, συγκράτησης της μνήμης, καταγραφής και τεκμηρίωσης, η μεγάλη αξία της ύπαρξης αυτού του έργου, του παρόντος υλικού, της παρούσας ιδέας και καλλιτεχνικής πρωτοβουλίας έγκειται στο εξής: το ιστορικό νήμα που έχει πολλάκις μεταχειριστεί αναθεωρητικά, είτε με τάσεις ηττοπάθειας ή παρελθοντολάγνας νοσταλγίας (στην καλύτερη…) ξαναπιάνεται αυτή την φορά μέσα από την κοφτερή, κριτική και δυναμική ματιά νέων δημιουργών που στοχάζονται το ιστορικό παρελθόν με βάση και ανάφορο τις προσδοκίες της γενιάς του σήμερα (πράξη εν γένει πολιτική). Αυτή η κινηματογραφική τοποθέτηση έχει μεγάλη σημασία για το νέο ελληνικό σινεμά γιατί αποδείχνει το αρχικό ερώτημα: Πως η ιστορία συνεχίζει να μας «καταδιώκει» και (πρέπει να) υπάρχουν νέοι καλλιτέχνες που δεν (θα) φοβούνται την τριβή μαζί της.


Οι φωτογραφίες του άρθρου είναι από το: https://athenspartisans.wordpress.com/

Περισσότερες πληροφορίες για προβολές κτλπ μπορείτε να βρείτε και στο facebook: https://www.facebook.com/athenspartisans/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *